Hoe ben je in de archiefsector beland?

Tijdens de master geschiedenis aan de KU Leuven kon ik uitgebreid kennismaken met archiefstukken, maar ook met de werking van archiefinstellingen. Hoewel ik het onderzoek naar historische bronnen graag deed, begon de passie voor de archivistiek toch te groeien. Mensen helpen met hun vragen over het verleden en de informatie die we hebben beschermen en ontsluiten voor toekomstige generaties, was iets dat mij enorm aansprak. Daarom koos ik ervoor om de master-namaster Archivistiek (nu niet langer georganiseerd) te volgen. Daarna ben ik uiteindelijk op mijn huidige werkplek bij DVV Midwest uitgekomen.

In hoeverre hebben je vorige werkervaringen je voorbereid op je huidige job?

Bij de Vlaamse overheid hielp ik mee één strekkende kilometer aan secretariaatsarchief van de Vlaamse regering naar het Depot in Vilvoorde te verhuizen. Dat halfjaar was een echte vuurdoop.

Waar werk je nu?

Vandaag werk ik als archief- en documentbeheerder bij de intergemeentelijke archiefdienst van DVV Midwest. Daar sta ik in voor het archiefbeheer van de aangesloten besturen. Daarnaast schenken we veel aandacht aan het digitaal documentbeheer, het digitaliseren van de analoge archiefcollectie en digitale transitie. We helpen burgers met het behandelen van hun historische onderzoeksvragen en waken erover dat de archiefwetgeving en openbaarheidsregels gerespecteerd worden. Privacy en informatieveiligheid spelen hier ook een grote rol in.

Hoe ziet een werkdag er voor jou uit?

Geen enkele werkdag is hetzelfde. Dat is eigen aan het intergemeentelijk werken. Elke week doe ik een ander bestuur aan, het ene moment ben ik archief van het ancien régime aan het beschrijven en het andere ben ik identieke documenten uit fileservermappen aan het zuiveren.

Hoe zie je het beroep van archivaris evolueren?

De klassieke archivaris met stofjas uit De Collega’s is al lang verdwenen. Een archivaris is vandaag niet alleen een expert in archiefbeheer, maar ook een halve IT’er, jurist, wandelende kennisbank en lesgever. De archivaris zit niet langer opgesloten in vochtige kelders en warme zolders, maar is volledig geïntegreerd in de werking van een lokaal bestuur. Hij of zij bewaart de informatie van het verleden, maar zorgt ook voor het archief van de toekomst.

Wat was je motivatie om lid te worden van het netwerk Lokale Overheidsarchieven?

Kennis en informatie uitwisselen met collega’s in de sector vind ik enorm belangrijk. We lopen vaak tegen dezelfde problemen aan, dus dan kan het interessant zijn om samen naar oplossingen te zoeken.

Welk thema ligt je nauw aan het hart?

Genealogisch onderzoek. Dat is een verdoken hobby. Veel mensen doen dat, maar dat is nauwelijks geweten. De huidige wetgeving maakt het voor hen enorm moeilijk om een antwoord op hun vragen te vinden. Dat wil ik graag anders zien.

Wat haal je er voor jezelf uit, zowel persoonlijk als professioneel?

De kennis. Ik ben enorm leergierig en wil zaken graag tot in het detail begrijpen. Daarnaast ook de voldoening om grote projecten af te ronden of mensen te helpen met hun archiefvragen.

Op welke verwezenlijkingen ben je trots?

Veel van de bij ons aangesloten besturen hadden niet of nauwelijks een archiefwerking. In een goede tien jaar tijd zijn we er als team in geslaagd om in elk bestuur een rudimentaire inventaris op te maken, het archief op een goede manier te beheren en te vernietigen wat vernietigd kan worden. Daarnaast konden we ook een antwoord bieden op de uitdagingen van onze steeds sneller veranderende digitale wereld en de noden van de besturen.

Hoe zie je de sector in de toekomst evolueren?

Zoals in veel sectoren is de invloed van artificiële intelligentie (AI) niet te onderschatten: AI kan ons helpen om archieven te beschrijven en verbanden te zien die we anders niet zouden zien. Momenteel experimenteren we met een AI-agent voor het toekennen van bewaartermijnen gebaseerd op de beschrijvingen in onze inventarissen.

Wat is je leukste archiefervaring?

In een archiefdoos ben ik ooit eens een Parkerpen uit de jaren zeventig tegengekomen. Dat was een leuke ontdekking! Ik schrijf er vandaag nog altijd mee.

Als je één dag lang minister van Cultuur of minister van Wetenschapsbeleid was, met dictatoriale bevoegdheden, wat zou je dan veranderen aan de sector?

Een veel duidelijkere wetgeving zonder achterpoortjes of blinde vlekken, die pragmatisch en praktisch ingericht is. Wetgeving moet zaken verduidelijken, niet de zaken nog ingewikkelder maken dan ze al zijn.