Bingo! Dankzij de ongedwongen sfeer die ons uitnodigde om ervaringen te delen, was de collegagroep van de vakgroep Jeugdbib een schot in de roos. Ik ging naar huis met een hoofd vol inspirerende activiteiten, ideeën voor de bibliotheekwerking op korte en lange termijn én een volle bingokaart. Het introductie-bingospel waarbij we onder andere op zoek moesten gaan naar iemand die graag stripverhalen leest en iemand die een muziekinstrument speelt, zette meteen de toon.

Een kleurrijke brainstorm

Welke drempels ervaar jij bij anderstalige bezoekers in de bibliotheek? En op welke manier zouden we hen nog beter kunnen ondersteunen? De gekleurde bollen op de naamkaartjes rond onze nek bleken een functie te hebben. Voor mij was de eerste kleur blauw en daarmee belandde ik in een gesprek over anderstalige bezoekers. Ik onthoud dat veel bibliotheken een vereenvoudigde infobrochure met pictogrammen aanbieden.

Via een doorschuifsysteem kregen we de kans om op korte tijd met verschillende mensen over uiteenlopende onderwerpen te babbelen. Het bredere thema activiteiten voor derde kleuterklas en eerste leerjaar werd hier vaak losgelaten. We hadden het onder andere over anderstalige kinderen op klasbezoek, flyers en communicatie en de rol van de bibliotheek in een steeds digitalere wereld. Ik leerde bij dat communicatie over evenementen en programma’s ook mogelijk is via de zelfbedieningsbalies. Op andere vlakken kon ik dan weer anderen inspireren, wie weet. Al gauw waren onze post-its volgeschreven. Het was tijd voor de lunch.

Oh nee, een netwerkmoment

Op voorhand had ik opgezien tegen de structuurloosheid van een lange lunchpauze, maar zoals zo vaak deed de realiteit haar ding en werd ik positief verrast. De ruimte was gevuld met panelen waarop activiteiten voor de derde kleuterklas en het eerste leerjaar van verschillende bibliotheken uitgelicht werden. Ze waren interessant en boden stuk voor stuk aanleiding tot een gesprek. Een grote troef hierbij is de database waarin we de fiches van alle ingestuurde activiteiten kunnen terugvinden.

Rondleiding in bibliotheek Permeke

Het was mijn eerste keer in Permeke (Openbare Bibliotheek Antwerpen). Shame on me? Ik stond alvast te popelen om de rondleiding te volgen. We werden in groepen verdeeld en kregen telkens uitleg over een ander deel: Boekstart, de tienerhoek, de jongerenbibliotheek en de MaakBib. Op het einde hadden we een helder zicht op de jeugdwerking van bibliotheek Antwerpen.

Vooral de scholenwerking sprong eruit. Enkele jaren geleden werd die omgegooid waardoor basisscholen nu een schoolbibliotheek hebben en niet meer op klasuitleen komen. Alleen kinderen van het tweede, vierde en zesde leerjaar (daar komt de meeste leesuitval voor) komen uitgebreid op bezoek om de werking van de bibliotheek te leren kennen. V

oor kinderen jonger dan 6 jaar zet Permeke in op leerkrachten en ouders: inspiratiemomenten, infofiches bij prentenboeken, rondleidingen. Wat jongeren betreft, iedereen is gewoon kei-jaloers op de afgesloten kubus die écht lijkt te werken als jongerenbibliotheek en zoveel meer. Jongeren aan het lezen krijgen blijft een uitdaging, zoals zoveel dingen. Als we allemaal een stukje meenemen van de gedrevenheid van de medewerkers van bibliotheek Permeke komen we vast al ver

Bibliotheekwerk is maatwerk

Na de rondleiding zat iedereens hoofd vol met gedeelde ervaringen en opgedane ideeën, klaar om er ons eigen ding mee te doen, op maat van onze eigen bibliotheek. Ik raak nog even aan de praat met een Antwerpse bibliotheekmedewerker. “Bibliotheekwerk is maatwerk”, vat hij de collegagroep mooi samen.