Hoe ben je in de bibliotheeksector beland?

Mijn liefde voor boeken en mijn brede interesses lagen aan de basis. Na de geboorte van mijn kinderen zocht ik een leuke halftijdse job dicht bij huis. Ik volgde de Initiatie Bibliotheekwezen en kon al snel aan de slag in de lokale bibliotheek. Die job voelde eerder als een hobby dan als werk, en dat is nog steeds het gevoel dat ik nastreef.

In hoeverre heeft je studie je voorbereid op je huidige job?

Niet echt. Als student zat ik liever bij mijn vrienden dan achter mijn studieboeken. Ik koos wiskunde omdat ik er weinig voor hoefde te doen, maar aan de universiteit was dat andere koek en na twee jaar gaf ik er de brui aan. Later volgde ik de graduaatsopleiding in Gent, die gaf me wel de nodige basis om verder te groeien.

In hoeverre hebben je vorige werkervaringen je voorbereid op je huidige job?

Ik werkte zes jaar bij Boekhandel De Slegte en twee jaar bij Boekhandel Beatrijs. Daar leerde ik veel over het boekenvak, kennis die vandaag nog relevant is, zeker bij discussies rond collectievorming. Ook de commerciële blik die ik daar ontwikkelde, gebruik ik nog steeds. Tijdens mijn jaren als bibliotheekassistent leerde ik de praktijk. Daarnaast heb ik veel geleerd uit mijn engagementen, zoals leiding geven in de Chiro en voorzitter zijn van onder andere de studentenraad en ouderraad. Die ervaringen vormen vandaag nog steeds een grote meerwaarde in het samenwerken met collega’s, lokale mandatarissen en andere partners.

Wat was je motivatie om lid te worden van de sectie Openbare Bibliotheken (OB) en later ook van het BoekenOverleg?

Als bibliothecaris besefte ik al snel hoe belangrijk beide organisaties zijn als stem voor de bibliotheeksector, zeker toen de gereglementeerde boekenprijs op tafel kwam. In het begin dacht ik dat ik als kleine bibliothecaris geen plaats had in zulke overlegorganen. Ik zou zelf nooit spontaan de eerste stap gezet hebben. Maar toen ik de vraag kreeg om aan te sluiten, leek het me correcter om actief mee te denken in plaats van langs de zijlijn te roepen. Voor het BoekenOverleg was het net zo.

Hoe zie je de bibliotheeksector in de toekomst evolueren?

Jaren geleden stelden velen, door de komst van de e-boeken, de toekomst van bibliotheken in vraag. Deze twijfels over onze toekomst zijn volledig verdwenen. Bibliotheken zijn belangrijker dan ooit. We krijgen meer taken, spelen een grotere maatschappelijke en democratische rol en bereiken heel veel mensen. Maar de middelen blijven achter en de deskundigheid daalt, zeker in kleinere gemeenten waar bibliothecarissen amper vervangen worden of bijkomende functies krijgen. Alles staat of valt met de visie van het lokaal bestuur. Toch kijk ik positief naar de toekomst. Het belang van bibliotheken wordt breed erkend. Samenwerking zal in de toekomst nog toenemen, zowel binnen de eigen stad of gemeente als met andere bibliotheken in de regio of soortgelijke bibliotheken.

En hoe zou de VVBAD kunnen inspelen op die veranderingen?

Om de kwaliteit van onze werking te garanderen, zijn voldoende middelen en deskundigheid onmisbaar. Het is aan ons, als sector, om die kwaliteit actief te bewaken en ervoor op te komen. De VVBAD speelt daarin een belangrijke rol. Ze kan haar netwerk nog sterker inzetten om de bezorgdheden uit het werkveld te laten horen. Ook moeten we als sector meer naar buiten treden. We hebben samen bijna twee miljoen leden, dat is enorm. Als we ons verhaal delen via de pers, bereiken we ook lokale beleidsmakers en besturen. Misschien moeten we de bibliotheekweek opnieuw lanceren?

Tot slot, wat heb je al verwezenlijkt? Op welke verwezenlijkingen ben je trots?

Lokaal: onze nieuwe hoofdbibliotheek in een prachtig park, onze succesvolle MaakBib en Zwembadbib die een nieuw publiek aantrekken, en onze meer dan vijftig tevreden vrijwilligers. Maar dat alles is natuurlijk niet mijn verdienste alleen, maar van het hele bibliotheekteam en het lokaal bestuur dat ons ondersteunt. Bij de VVBAD ben ik trots op mijn bijdrage aan het BoekenOverleg. In hun laatste memorandum werd vaak verwezen naar bibliotheken en dat vond zijn weg tot in het Vlaams regeerakkoord. Of ik hier een rol gespeeld heb, weet ik niet, maar wil ik toch graag geloven.