Eén column die een andere column inspireert? Daar is het voorliggende stukje een mooi voorbeeld van. Ik las namelijk in mijn dagelijkse krant dat René Descartes’ beroemde stelling “Cogito, ergo sum” – “Ik denk, dus ik ben” – een onjuiste samenvatting is. En dat de stelling eigenlijk luidt: “Dubito, ergo sum, vel, quod idem est, cogito, ergo sum” – “Ik twijfel, dus ik ben – of, wat hetzelfde is – ik denk, dus ik ben”. Dat ook de zeventiende-eeuwse grondlegger van het rationalisme veel ruimte laat voor twijfel, moet velen onder ons een hart onder de riem steken. Als mens én als informatieprofessional.

Want zowel privé als professioneel hebben we te maken met een razendsnel veranderende wereld. Waar de information overload in ons geval dubbel speelt. Waar nieuwe kansen hand in hand gaan met nieuwe risico’s. En waar nieuwe keuzes gepaard gaan met nieuwe onzekerheden. Als ik om me heen kijk, zie ik zowel in Vlaanderen als in Nederland iedereen – als persoon en als professional – hiermee worstelen. Dat geldt ook voor collega’s die al langer in de sector werken, inclusief mijzelf. We zijn namelijk allemaal opgegroeid met het idee dat we alles kunnen bereiken als we het maar echt willen en dat we altijd de regie in eigen handen moeten hebben.

Dat gaat niet altijd goed. Sommigen onder ons klappen helemaal dicht of – nog veel erger – vallen uit. Nog anderen zoeken hun heil in zwart-witdenken, waarbij hun oplossing de enige juiste oplossing is. En dan zijn er diegenen die het spel hard spelen en dat spel willen winnen. Wat uiteraard impliceert dat de ander dan maar moet verliezen. Dat zijn allemaal instinctieve – en in eerste instantie ook heel begrijpelijke – reacties.

Maar gelukkig slagen de meesten onder ons er doorgaans wél in om in de geest van Descartes te denken en te handelen. Waarbij tijd en ruimte is voor twijfel. En voor het gesprek met elkaar. Zodat we er vervolgens samen naar kunnen handelen en dat handelen kunnen verantwoorden. En dat steeds opnieuw. Een mooi voorbeeld zijn de steeds legere leeszalen van archiefinstellingen. Dat is geen bewijs van falen, maar van een doordachte, efficiënte en succesvolle digitalisering van de meest geraadpleegde onderdelen van de collecties. En – als het goed is – een opmaat naar nieuwe en andere maatregelen waarmee we de transitie naar digitaal blijven maken.