Welk(e) boek(en) lig(gen) er nu op je nachtkastje? Wat zijn je eerste indrukken?
Boven op de stapel ligt Voornamelijk vrouwen, van Connie Palmen. Ik lees haar graag en dit boek is opnieuw geweldig. Het leent zich ook perfect voor net voor de slaap, want het gaat om korte stukjes waarin telkens een iconische vrouw centraal staat. Het zijn vrouwen die niet de gemakkelijkste keuzes maakten in hun leven – wel integendeel – maar wel ware en moedige.
Welke boeken liggen op je TBR-shelf (to be read)?
Er ligt veel non-fictie klaar, met vooral de Tweede Wereldoorlog als thema. Bij Archiefpunt loopt een erfgoedproject over oorlogsdagboeken. Het doel is zicht te krijgen op wat er reeds bewaard wordt, maar ook op wat zich nog in familiekring bevindt. Dat zijn unieke en waardevolle bronnen die niet verloren mogen gaan.
Zelfs tachtig jaar na de feiten blijft de algemene interesse voor de Tweede Wereldoorlog groot, getuige ook het aantal boeken dat recent verscheen. Hans Vandevoorde gaf met Stil verzet inkijk in de oorlogsjaren van August Vermeylen, De Razzia, van Timmie van Diepen vertelt het tragische relaas van een Limburgse familie en Björn Rzoska fileerde in Gedeelde grond het oorlogsverleden van zijn opa’s. In Stad in verzet (Nico Wouters), wordt de situatie van het verzet in Antwerpen verteld en collega An Rydant schreef samen met Geert Clerbout een turf van een boek over Mechelen 1940-1945.
Wat is je challenge voor dit jaar? (Hoeveel boeken wil je dit jaar lezen?)
Meer fictie blijft sowieso een challenge. Een goede vriend had enkele jaren geleden twee goede nieuwjaarsvoornemens: meer tijd doorbrengen met vrienden en meer lezen, en daar is een boekenclub van gekomen. Die club verplicht me om zaken te lezen die ik zelf niet zou kiezen. Dat gaat van klassiekers als De tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa tot recenter werk van de knappe Olga Tokarczuk. De bijeenkomsten zijn gezellig, maar iedereen neemt de besprekingen wel serieus.
Welk(e) boek(en) zou je aan iedereen willen aanraden, en waarom?
Op het werk lacht iedereen er al mee, want ik haal te pas en te onpas Tijdlijn van Peter Goes boven. Het is eigenlijk een kinderboek, maar het vertelt op briljante wijze de wereldgeschiedenis aan de hand van een beeldverhaal. Ik heb velen Born to Run, de autobiografie van Bruce Springsteen aangeraden: rauw en bloedeerlijk, en ook ’t Hooge Nest van Roxane van Iperen, een straffe geschiedenis over een verzetsnetwerk tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Wat is je ‘troostboek’?
Dan denk ik meteen aan Etudes van troost, van Melissa Müller, over de pianiste Alice HerzSommer. Dat boek zorgt zowel voor verdriet en boosheid als voor inspiratie en bewondering voor haar kracht en moed. Ze overleefde het concentratiekamp Theresienstadt en werd 110 jaar.