Zie ik ze vliegen? Hebben die paar hete zomerdagen hun tol geëist? Nee hoor. Ze waren wel aanleiding tot enig rustig gemijmer en enige toekomstplanning. Genre ‘Wat zullen we volgend jaar weer eens organiseren?’, voor de vuist weg afgetoetst aan ‘Wat is er al?’.

Toen begon het al snel te dagen. City-games, workshopjes, speurtochten … Kinderen en jongeren tot 12 jaar vinden in zowat elke stad of instelling een activiteit op hun maat. Ben je iets ouder, dan wordt het moeilijker. Om een of andere reden menen organisatoren immers dat je kinderen vooral moet stimuleren om nieuwe zaken te ontdekken. Voor jongeren geldt dan weer dat wat je organiseert vooral moet aansluiten bij hun belevingswereld. Skateparken, feestvakanties en sportkampen? Check! Maar waar blijft hier de uitdaging? De prikkel iets nieuws te ontdekken?

Zou het dan niet mogelijk zijn een soort Schatten van Vlieg op pubermaat te creëren? En als we dan toch dromen: moet dat per definitie beperkt blijven tot de zomermaanden? Ik dacht het niet.

Zelf organiseerden we in de loop van afgelopen schooljaar een eenmalige archiefzoektocht voor pubers. Toegegeven, het hele initiatief bleef beperkt in tijd en ruimte en was technisch eerder primitief in elkaar geknutseld met weinig fancy materialen. De deelnemende jongeren waren echter wel enthousiast! Dus, lieve bibliotheek- en archiefcollega’s. Als deze eenvoudige activiteit al een succes was, wat moet er dan niet mogelijk zijn wanneer we de koppen vakoverschrijdend bij elkaar steken, eventueel een samenwerking met scholen bekijken of, waarom niet, lokale actoren betrekken?

Voel ik daar een werkgroep aankomen?

Een inspiratiemoment of -workshop tijdens Informatie aan ZOO misschien?