De vrijzinnige organisaties ontstonden in de negentiende eeuw als een vorm van morele dienstverlening en praktische steun bij het organiseren van waardige buitenkerkelijke begrafenissen. Zo vormde zich een gemeenschap en een eigen tegencultuur. Kort na de Tweede Wereldoorlog werd het Humanistisch Verbond (HV) gesticht in Vlaanderen. Inzet was de vrijzinnige gemeenschap te laten erkennen in het openbaar leven en een andere stem te laten horen in het publieke debat over ethische en maatschappelijke uitdagingen, naast het katholieke meerderheidsstandpunt in Vlaanderen.
Het HV koos dan ook Het Vrije Woord als titel van haar periodiek waarin tweewekelijks opinies en commentaren verschenen over diverse onderwerpen die de vrijzinnig humanisten bewogen. Het Vrije Woord bevat ook de teksten van de vrijzinnige BRT-radio-uitzendingen met dezelfde naam, die aanleiding gaven tot heel wat controverse en zelfs leidden tot inmenging door de overheidsomroep. In de gedrukte versie van Het Vrije Woord werden die ingrepen manifest rechtgezet en uitgebreid becommentarieerd.
Die verdediging van pluralisme en de wens om ook in Vlaanderen een debat te voeren over waardenkeuzes was essentieel voor vrijzinnigen toen en vandaag. In totaal zijn er nu meer dan 250 titels bekend aan lokale en nationale vrijzinnige tijdschriften van allerlei pluimage. Dat ecosysteem aan decennialange vrijzinnige opinievorming en verslaggeving vormt een schat aan informatie. Die wilden we zo volledig en flexibel mogelijk kunnen bevragen.
De Vrije Zoeker
Het Centrum voor Academische en Vrijzinnige Archieven (CAVA) zette de afgelopen jaren om die reden dan ook sterk in op het digitaliseren van die collectie vrijzinnig humanistische periodieken. Deze collectie biedt een inhoudelijke ingang op de vrijzinnige archieven en vormt een waardevol startpunt voor onderzoek over vrijzinnig humanistische thema’s. In 2019 startte CAVA met de digitalisering van een groot aantal periodieken met nationale verspreiding. Dat gebeurde in het kader van de impulssubsidies ‘digitale collectieregistratie’ van het Departement Cultuur, Jeugd en Media van de Vlaamse overheid, waarvoor CAVA het project Contested Content indiende. In een tweede project, Increased Contextualisation of Humanist Intangible Cultural Heritage (ICHICH), opnieuw in het kader van de inhaalbeweging ‘digitale collectieregistratie’, lag de focus op de digitalisering van lokale periodieken.