Nu de lente in het land is, en de zon al eens wat vaker schijnt, wordt het weer fijn om uit ons kot te komen en de straat op te gaan. Daarmee wordt de kans ook groter dat we mensen rondom ons ontmoeten en wie weet zelfs in dialoog gaan met een onbekende.

Overheden en stadsmakers kunnen die kans op ontmoeting vergroten door de publieke ruimte uitnodigend en kwalitatief in te richten, met oog voor vergroening, spel en vertraging. De impact van kleine ontmoetingen of onverwachte gesprekjes valt niet te onderschatten, en zorgt voor vertrouwen en verbinding: ‘being in each other’s presence’ is fundamenteel voor een gezonde democratie.

De samenleving heeft nood aan ruimte en aan plekken die nabijheid stimuleren. Plekken die ervoor zorgen dat mensen een nieuwe weg kunnen inslaan, een nieuw perspectief kunnen innemen, een nieuwe betekenis kunnen geven aan hun leven.

In dit nieuwe nummer van META lees je hoe bibliotheken in Vlaanderen en Brussel dergelijke plekken zijn, dergelijke “lieux de passages vers d’autres vies possibles“ (Claire Marin – Être à sa place).

Bibliotheken werken drempels weg om maximale toegankelijkheid te stimuleren. Financiële drempels, zoals in de bibliotheek in Genk met het Pay What You Can-systeem, waarbij deelnemers zelf de prijs bepalen in functie van de eigen financiële mogelijkheden.

Maar ook mentale drempels van toegankelijkheid, door actief bestaande semi-openbare ruimtes te bezetten met boeken of andere inspirerende werkingen. Zo lees je over de passagebibliotheken in Brussel, waar boeken naar de vele plaatsen in de stad gebracht worden waar ouders met kleine kinderen passeren: het kinderdagverblijf, de kapstokken van de onthaalklas of het onthaal van het Huis van het Kind.

Of ook over de aanpak in Putte, waar de wachtkamer van huisartsen in samenwerking met de bibliotheek een leeskamer voor kinderen wordt. Om de bibliotheek van Ukkel, verderop in dit magazine, te citeren: “Bibliotheken zijn geworteld in de wijk of in de stad, en hun community’s zijn doorgroeiende takken die naar buiten reiken, tot ver buiten de muren van de bibliotheek.”

Kortom: bibliotheken zijn cruciale plekken in de stad. “Paleizen voor het volk” (Eric Klinenberg – Palaces for the People) waar de samenleving zichzelf vindt en heruitvindt. Open huizen die plaats en inspiratie bieden aan iedereen, jong of oud, nieuwkomer of veteraan, expert of nieuweling, in- of outsider.