Welk(e) boek(en) lig(gen) er nu op je nachtkastje? Wat zijn je eerste indrukken?

Net uit: Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda van Bibi Dumon Tak. Geïnspireerd door de Boonnominatielijst en door Leesbaar, de podcast van VRT. Ik sluit me volmondig aan bij Leesbaar: het is een heerlijk boek, ook voor volwassenen. Ik heb hardop gelachen en verrassend veel opgestoken. Net in begonnen en alvast geïntrigeerd door het taalgebruik: Gebroken wit van Astrid Roemer. Ook geïnspireerd door de Boon, maar ik ben begonnen met de voorganger van haar genomineerde boek. Literatuurprijzen werken, dat merken we in de bibliotheek maar al te goed.

Welk(e) boek(en) zou je aan iedereen willen aanraden, en waarom?

Ik weet niet of er boeken zijn voor iedereen, maar wellicht heb ik al het vaakst onze eigen Fé aangeprezen. Mijn liefde voor Felix Timmermans kreeg ik met de paplepel mee. We hadden thuis een mooie uitgave van Pallieter, de “ongekuiste versie”, zei mijn moeder. Het boek was ooit verboden door de kerk. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid als puber.

Ik verwachtte mij aan duf, ouderwets taalgebruik en vond een explosie van levenslust in de meest beeldende taal, zonder dure woorden maar vol originele metaforen. Het was meteen liefde voor het leven. Voor wie de non-stop euforie van Pallieter wat veel vindt, raad ik het lieflijke Minneke Poes aan, bij voorkeur te lezen op een zachte zomeravond in een rustig dorpje in de Kempen. En recenter: aan mijn collega’s tip ik graag Cloud Cuckoo Land van Anthony Doerr. Alleen al om de opdracht: “To the librarians then, now, and in the years to come.” Tja. Het zou haast onbeleefd zijn om het niet te lezen.

Met welk boekenpersonage zou je goed bevriend kunnen zijn?

Ik zou weleens iets willen gaan drinken met de volwassen Pippi Langkous.

Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

De afwezigheid van een echte boekenkast geeft weg dat ik een enthousiaste bibliotheekgebruiker en digitaal lezer ben. De stapels boeken die slordig rondslingeren in huis verraden dat boekwinkels verleidelijk blijven. Ik stuur gelezen boeken liefst opnieuw de wereld in, als zwerfboek of als cadeau, maar sommige exemplaren blijven plakken. Toch eens die boekenkast kopen.

Lees je boeken opnieuw?

Als ik boeken herlees, is dat meestal uit jeugdsentiment. Een beetje gevaarlijk, dat kan tegenvallen. Kruistocht in spijkerbroek bleef zo niet overeind voor mij. Momo en de tijdspaarders van Michael Ende kreeg dan weer een diepere laag in de volwassen wereld van tijdsdruk en efficiëntiedrang.

Welke ‘bladwijzers’ heb je al teruggevonden in bibliotheekboeken?

Zoals elke bibliotheek vinden wij wekelijks de meest uiteenlopende bladwijzers, waar je soms een heel verhaal achter kunt vermoeden. We bewaren ze nu zo’n vijf jaar en hebben er een duizendtal verzameld. Ooit hopen we ze te vereeuwigen in een kunstwerk. Beeldende kunstenaars met inspiratie mogen zich aanmelden.