Wanneer is Kei-Jong opgericht?

Begin jaren zeventig startten enkele vrijwilligers met het opzetten van algemene vormingsprojecten voor werknemers uit beschermde werkplaatsen (de huidige maatwerkbedrijven). De wet op de sociale promotie zorgde ervoor dat jonge werknemers een aantal dagen van hun werk afwezig mochten zijn om cursussen te volgen ter bevordering van hun professionele en/of persoonlijke ontwikkeling. Op 28 juni 1977 werd Kei-Jong opgericht. Een erkenning voor experimenteel jeugdwerk bood kansen om de werking uit te bouwen. Drie jaar later volgde een erkenning als landelijke jeugdwerkvereniging.

Wat is jullie opdracht en hoe vullen jullie die in?

Kei-Jong ondersteunt en versterkt jongeren met een verstandelijke beperking via een professioneel en open vormingsaanbod dat aangepast is aan hun leefwereld en verstandelijke mogelijkheden. Jongeren tussen 16 en 31 jaar kunnen deelnemen aan vormingsprojecten, die voornamelijk opgezet zijn volgens een meerdaagse formule met overnachting. In groep leren jongeren bij over allerlei thema’s die hen bezighouden, zoals relaties, zelfstandigheid en weerbaarheid.

Wat hebben jullie al kunnen verwezenlijken?

We zijn erg trots op het behalen van de Wablieft-prijs 2022. Deze prijs heeft Kei-Jong te danken aan de pedagogische begeleiders die een thema telkens weten over te brengen op maat van de jongeren, rekening houdend met hun specifieke noden. De begeleiders gebruiken klare taal, visuele ondersteuning, bouwen voldoende herhaling in en zorgen ervoor dat jongeren op hun eigen tempo kunnen leren. De afgelopen jaren bracht Kei-Jong enkele informatieve brochures uit over thema’s zoals mentaal welzijn, mediawijsheid, sociale relaties, gezondheid, enzovoort. Deze brochures sprongen bij Wablieft in het oog en hebben geleid tot het winnen van de prijs.

Welke ambities willen jullie nog graag verwezenlijken?

We willen onze doelgroep blijven ondersteunen en versterken door telkens weer in te zetten op de thema’s die spelen in hun dagelijkse leven. We dagen jongeren uit om zichzelf te ontplooien en stappen te zetten naar meer autonomie in diverse levensdomeinen. Met onze werking willen we de participatiekansen van de doelgroep in de samenleving verhogen en bijdragen aan de inclusie van jongeren met een verstandelijke beperking.

Hoe meet je de impact van jullie werk?

Inspraak is een cruciaal onderdeel van de vormingsmethode van Kei-Jong. We vertrekken altijd vanuit vragen en noden van deelnemers, zodat ze hun eigen leerproces in handen kunnen nemen. Deze manier van werken is erg waardevol, omdat zo de leer-kracht bij de deelnemers zelf ligt. Vaak zien we jongeren die op jonge leeftijd een eerste keer deelnemen aan een van onze projecten. Als ze de smaak te pakken hebben, blijven ze deelnemen aan onze vormingsprojecten tot de leeftijd van 31 jaar. De impact van onze werking zien we vooral op langere termijn, doordat we vaak zien dat jongeren door de tijd heen fel gegroeid zijn als persoon. Dat is uiteindelijk waarvoor we het doen.

Welke tendensen merken jullie op als Kei-Jong?

Er is de laatste jaren meer aandacht voor het ontwikkelen van een inclusieve samenleving. In de praktijk zien we bijvoorbeeld dat meer jeugdwerkingen zich openstellen voor jongeren met een verstandelijke beperking. We juichen dat toe, want jongeren met een beperking willen vaak dezelfde dingen doen als andere jongeren, zoals animator worden. Ook kunnen we niet om de digitale evolutie heen. Door mediawijze thema’s op een laagdrempelige manier aan te bieden, spelen we hierop in. Zo zorgen we ervoor dat onze deelnemers op een veilige en verantwoorde, maar vooral ook leuke manier kunnen deelnemen aan het digitale leven.

Wat kunnen jullie de BAD-sector nog bijbrengen?

Kei-Jong heeft ervaring in het bereiken van jongeren met een verstandelijke beperking en in het overbrengen van informatie op maat van deze doelgroep. Deze ervaring kan wellicht interessant zijn voor de BAD-sector indien jullie willen inzetten op het bereiken van een breed doelpubliek.

En andersom, wat kunnen jullie nog leren van de BAD-sector?

De wijze waarop jullie een breed doelpubliek trachten te bereiken binnen jullie werking, kan ons inspireren. Ook zijn we benieuwd naar de manier waarop jullie inzetten op het overbrengen van informatie door het gebruik van klare en eenvoudige taal. Wellicht zijn er op dat vlak zaken die we van jullie kunnen leren.

Met welke issues zijn jullie bezig?

We zijn momenteel bezig met het onder de loep houden van de toegankelijkheid van onze werking. Door contacten met diverse organisaties gaan we na welke zaken we kunnen inbouwen om ervoor te zorgen dat mogelijke drempels voor jongeren om gebruik te maken van ons aanbod weggewerkt worden.

Hoe hebben jullie de sector (en de eigen organisatie) zien evolueren?

Het valt ons op dat de diversiteit binnen onze doelgroep de afgelopen jaren gegroeid is. We zien vaker deelnemers die naast een verstandelijke beperking ook bijkomende problematieken hebben. Dat daagt onze begeleiders uit om in groep te diversifiëren en blijvend in te spelen op ieders noden. Ook is de sector voor personen met een handicap veranderd door de intrede van de persoonsvolgende financiering. Waar zorginstellingen voorheen gefinancierd werden door het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH), krijgen personen met een beperking nu zelf een zorgbudget om meer vraaggestuurde zorg te creëren. Dat heeft gezorgd voor aanpassingen in het zorglandschap voor personen met een beperking. Heel wat organisaties die jongeren naar ons aanbod toeleiden, zijn bijvoorbeeld gefusioneerd, omdat samenwerking en schaalvergroting voordelen opleveren bij het creëren van vraaggestuurde zorg.