We beleven interessante tijden in de informatiesector. Misschien een verklaring die in elke tijd gesteld wordt, maar ik sta er toch achter. Ik verklaar me nader. De afgelopen twee jaar maakte digitalisering een sprong van enkele jaren naar de toekomst. Digitaal werken, vergaderen, onderwijs volgen, dienstverlening aanbieden, enzovoort zijn als noodzaak versneld ingevoerd en dat biedt opportuniteiten voor onze sector.

Binnen de sector hebben we namelijk heel wat troeven in handen om binnen organisaties en de maatschappij deze digitalisering in goede banen te leiden. Vanuit een zuiver informatiebeheer-standpunt worstelen veel organisaties met het beheer van digitale informatie. Dat zorgt ervoor dat kenniswerkers veel tijd besteden aan het zoeken naar informatie in plaats van het verwerken van informatie. Het uitwerken en toepassen van classificaties, thesauri en trefwoordsystemen zijn al lang een hoeksteen van onze sector. We kunnen deze competentie inzetten binnen deze nieuwe context.

Daarnaast zal de informatieprofessional een rol kunnen spelen bij de adoptie van nieuwe technologieën. Zelfredzaamheid bij gebruikers bevorderen, doen we nu ook al. Een ondersteunende rol opnemen om collega’s door nieuwe informatiesystemen te gidsen, zal bijgevolg natuurlijk aanvoelen voor informatieprofessionals.

Tot slot mogen we de sociale kant van deze digitaliseringsgolf niet uit het oog verliezen. Niet iedereen is mee en dan spreek ik niet enkel over senioren. Vanuit de deelsector van openbare bibliotheken was ‘laagdrempelig’ altijd een kernbegrip om dienstverlening te organiseren. We moeten hierop blijven inzetten en onze gemeenschappen niet enkel laagdrempelig cultuur brengen, maar ook inzetten op informatievaardigheden en digitale geletterdheid. Informatievaardigheden blijven het beste wapen tegen desinformatie, alternative facts en fake news. Een informatievaardig persoon weet wanneer informatie nodig is, kan deze terugvinden en inzetten. Daarnaast zijn deze vaardigheden een belangrijke voorwaarde voor levenslang leren, wat in een snel veranderende maatschappij noodzakelijk is.

De gebruiker ondersteunen bij het gebruik van persoonlijke digitale toepassingen zoals itsme of de Covid Safe App is soms minder comfortabel. Wat doe je als je persoonlijke gegevens ziet? Hoe ver kun je gaan bij ondersteuning? Wat is je verantwoordelijkheid? Toch moeten we dat debat aangaan en als sector onderzoeken hoe we ondersteuning kunnen bieden. De burger heeft nood aan een laagdrempelig ondersteuningspunt.

Wat doen wij vanuit de opleidingen? Samen met Arteveldehogeschool starten we een nieuwe werkgroep binnen de VVBAD over informatiebeheer buiten de klassieke sector van bibliotheken, archieven en documentatiecentra, om nieuwe profielen in contact te brengen met de vereniging. Daarnaast werken we binnen de Erasmushogeschool Brussel tegen eind juni een toolbox rond digital competence centers voor openbare bibliotheken uit. Zo hopen we om de sector in de toekomst blijvend te ondersteunen.