Welke boeken liggen er nu op je nachtkastje?

Voornamelijk voorleesboeken. Geïllus­treerde sprookjes, zoals Sneeuwwitje en De kleine zeemeermin, zijn nog altijd populair bij mijn kinderen. Maar om toch een beetje intellectueel over te komen, ik ben bezig in Het proces tegen Hitler van David King. Het is een gedetailleerd verslag van het (schijn)proces van de medeplichtigen van de mislukte Bierkellerputsch, dat goed illustreert hoe Hitler dit proces in 1924 als eigen propagandamiddel heeft gebruikt. Boeiende lectuur!

Welke boeken zou je aan iedereen willen aanraden?

Dé vraag die iedereen in de bibliotheeksector minstens een paar keer per jaar voorgelegd krijgt! Mijn antwoord luidt steevast: De geverfde vogel van Jerzy Kosinski en Schaaknovelle van Stefan Zweig. In beide boeken overleven de hoofdpersonages elk op hun manier de gruwelen van Wereldoorlog II. In Kosinski’s roman trekt een jongetje door het Poolse platteland van dorp tot dorp, op zoek naar onderdak. In Schaaknovelle overbrugt een politiek gevangene een maandenlange solitaire opsluiting door een schaakboek uit het hoofd te leren. Klinkt vaag, maar ik wil dan ook niet te veel verraden. Gewoon lezen!

Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

Dat ik getrouwd ben! Ik deel een boekenkast met mijn vrouw, dus de helft van de boeken komen van haar. Haar deel bestaat voornamelijk uit scenario- en filmboeken, maar ze heeft ook een groot aantal Italiaanse romans. Een boek dat me is bijgebleven? In de ban van mijn vader van Sandro Veronesi. Spannend, tragikomisch, en ergens ook herkenbaar: hebben niet alle vaders iets mysterieus? Mijn deel van de kast bestaat uit een grote collectie non-fictie over Wereldoorlog II. Het driedelige wetenschappelijk werk De vernietiging van de Europese Joden van Raul Hilberg is een gekende klassieker, maar ook het verhaal van de man die Hitler wilde opblazen — meubel­maker Georg Elser — is zeer meeslepend beschreven door Helmut Ortner in De eenzame dader. Ten slotte heb ik planken vol met filosofische en theologische toppers als A history of medieval philosophy van F.C. Copleston, De gekruisigde God van Jürgen Moltmann en het apocriefe Thomasevangelie, vertaald door Barend van der Meer. Voor ik overspoeld word met aanvragen: neen, ik leen geen boeken uit!

Lees je alle boeken uit of stop je als je een boek niet goed vindt?

Normaal gezien lees ik elk boek uit, hoe slecht ik het verhaal ook vind. Ergens hoop ik dan op een onverwachte plotwending dat het boek toch de moeite maakt. Slechts eenmaal is het me niet gelukt: in het zesde middelbaar kregen we de opdracht een werk van Louis Couperus — Eline Vere denk ik — te lezen. Ik heb er meer dan twintig minuten over gedaan om me door de eerste bladzijde te worstelen en heb toen beslist om niet verder te lezen. Het internet stond destijds nog in zijn kinderschoenen, maar ik heb wel een goede samenvatting online gevonden. Een jeugdzonde!

Wat zijn je leesgewoontes?

Ik heb vijf jaar in Brussel gewerkt en toen las ik elke dag op de trein met m’n koptelefoon op: zeer ontspannend. Nu lees ik voornamelijk thuis, in bed of op de zetel. Op vakantie neem ik ook altijd een stapel boeken mee. Digitaal lees ik enkel de krant. Het is een torenhoog cliché, maar ik verkies toch nog steeds de papieren versie van een boek. Oh nee, ben ik nu een boekhipster?