Ondanks de omvang en culturele waarde van hun collecties, waartoe ook heel wat topstukken behoren, zijn erfgoedbibliotheken relatieve nieuwkomers in het cultureel-erfgoedveld. Deze late ontwikkeling is niet los te zien van de late erkenning als afzonderlijke sector. Die kwam er pas met het Cultureel-erfgoeddecreet van 2008. Dat beschouwde de sector van erfgoedbibliotheken voor het eerst als volwaardig onderdeel van het Vlaams cultuurbeleid. Hierdoor kwamen erfgoedbibliotheken en culturele archiefinstellingen in aanmerking voor een kwaliteitslabel, net zoals voor musea al het geval was. De erkenning van erfgoedbibliotheken was louter symbolisch van aard. In tegenstelling tot andere collectiebeherende instellingen konden bibliotheken geen aanspraak maken op individuele werkingssubsidies voor hun erfgoedwerking. Als doekje voor het bloeden werd de vzw Vlaamse Erfgoedbibliotheken (nu BibliothecairErfgoed.be) opgericht. Dit overkoepelend samenwerkingsverband kon wel subsidies aanvragen en initiatieven organiseren om de sector te ondersteunen.

Het cultureel-erfgoeddecreet van 2017 maakte in principe de weg vrij naar werkingssubsidies voor erkende erfgoedbibliotheken. Maar het decreet stelde tegelijk zo’n strikte voorwaarden dat quasi geen enkele erfgoedbibliotheek in aanmerking kwam voor subsidies. Enkel de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience kon aanspraak maken op structurele financiering. Pas in 2021 verdween het beperkende art.48 uit het decreet. Bij de eerstvolgende indienronde in 2024 vervoegden 3 erfgoedbibliotheken de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience: de Universiteitsbibliotheek Gent, de Openbare Bibliotheek Brugge en de Conservatoriumbibliotheek Antwerpen. 

Intussen zijn er 10 erkende erfgoedbibliotheken in Vlaanderen. Ongetwijfeld volgen er nog, nu de toegang tot werkingsssubsidies niet langer afgesloten is.