De vraag naar digitale beschikbaarheid van het KMSKA-archief (en bibliotheek en beeldmateriaal) is groot. Het omzetten naar digitale formaten en online zetten met minimale metadata blijkt niet meer voldoende te zijn. Het is niet meer louter faciliteren van informatie, maar inspelen op de noden en verwachtingen. Binnen een museumarchief speelt ook de verhouding tot de kunstcollectie een rol, waar ligt de grens om archiefstukken als kunstobjecten te beschouwen? De manier waarop we records registreren en structureren heeft invloed op hoe we informatie kunnen presenteren (formaat en kanaal).

We maken dit graag concreter met een use case: het opzetten van een online Ensorarchief. Met dit project maken we de brieven, postkaarten, handschriften en foto’s uit het archief van James Ensor toegankelijk via een IIIF-viewer, transcriptie en vertaling, en extra zoekmogelijkheden. We ontsluiten dit archief op stukniveau en hebben daarnaast ook de inpassing in het algemene archiefschema. Wanneer men spreekt over de James Ensor-collectie van het KMSKA zou het dus zowel kunnen gaan over de schilderijen en tekeningen, als over de archiefstukken en naslagwerken. Alleen bevindt de (meta-)data van al deze ‘collectieonderdelen’ zich in andere registratiebeheersystemen, met andere metadatastandaarden en uitwisselingsmogelijkheden. In deze lezing presenteren we graag onze bevindingen van het project en trekken we de uitdagingen breder voor de sector.