Sinds enkele jaren is meer dan de helft van wetenschappelijke artikels die nieuw gepubliceerd worden publiekelijk beschikbaar in open access. Het aandeel monografieën dat aldus toegankelijk is ligt een stuk lager, maar ook op dit vlak stellen we een gestage groei vast van open access. De resultaten van wetenschappelijk onderzoek worden daarenboven ook meer en meer op een andere wijze verspreid dan door de publicatie van (papieren of elektronische) tijdschriften of boeken. Deze evoluties stellen zowat alle processen – verwerving, verwerking, ontsluiting, (al dan niet interbibliothecair) leenverkeer, … – binnen hedendaagse onderzoeksbibliotheken in vraag. Hebben deze bibliotheken in de toekomst nog een rol binnen wetenschappelijke communicatie te spelen?