In de afgelopen jaren zijn archieven een steeds prominentere rol in de maatschappij gaan spelen. Of het nu gaat om digitale of traditionele archieven: naast de van oudsher voornamelijk juridische functie (bewijsvoering), grijpen mensen uit steeds uiteenlopender doelgroepen terug op wat door archiefinstellingen verzameld is.

Particulieren die hun genealogisch onderzoek op een hoger niveau willen brengen, organisaties die een jubileumboek willen uitbrengen, economisch journalisten en actiegroepen die de rol van een bepaald bedrijf kritisch willen onderzoeken, community's die hun geschiedenis in een bepaalde stad of streek gedocumenteerd willen zien: bijna iedereen heeft op de een of andere manier belang gekregen bij divers en inclusief opgebouwde archieven.

Met andere woorden, het passief verzamelen, conserveren en beschrijven van objecten, 'stukken', is niet meer voldoende. Van archieven wordt een proactievere houding verlangd met aandacht voor de verwachtingen en reacties uit het gebruikerspubliek.

De vraag voor informatieprofessionals is alleen: hoe komen we aan die relevante (deel)archieven? Kunnen we alles wel accepteren met inachtneming van tijd, ruimte en menskracht? Welke eisen kunnen we aan organisaties stellen, alvorens ze hun dataverzameling, fotokoffer of 'schoenendoos' aan ons overdragen? Hebben instellingen daarbij behoefte aan ondersteuning? Zo ja, hoe kunnen we hun die bieden? Hoe gaan we om met een eventueel als 'beladen' ervaren verleden? Vragen, vragen, vragen …

In deze lezing gaan we dieper in op de specifieke aspecten van informatiecollecties en archieven als maatschappelijke nutsvoorziening en ruimen we daarbij voldoende tijd in om met de deelnemers in gesprek te gaan.